Bari – Een mailtje van M. Lees t:
Je bent jarig en krijgt van je meisje een trip aangeboden naar Bari. Watte? Bari! Een kustplaats in het Zuid-Oosten van Italie. Ik had er wel van gehoord, maar puur vanwege de gelijknamige voetbalclub. Mooie stad, heerlijk eten, niet toeristisch en aan zee. Maar dat doet er niet toe allemaal. Op internet gekeken of het stadion de moeite waard zou zijn. Al is elk stadion, hoe groot, klein, mooi, lelijk, modern of juist heel oud wel de moeite waard want ze hebben allen hun charme!
Het San Nicola stadion biedt plaats aan maar liefst 58.000 mensen. Vanwege de 2e ring, die bijna los staat van de eerste, mag het best een architectonisch hoogtepunt genoemd orden. Met name wanneer het ’s avonds tijdens wedstrijden verlicht is, heeft het veel weg van een ufo. Het was zondagochtend, enkele uren voor vertrek en ik besloot nog een kijkje te nemen. Mijn vriendin had geen zin om mee te gaan en ging de stad in. Bus snel gevonden maar de chauffeurs stonden ruim een half uur te roken en praten (op z’n Italiaans) en toen ik zelf even wat te drinken ging halen was mijn vervoer vertrokken. Wilde mijn vlucht niet missen en daarom maar gevraagd wat een taxi moest kosten. 20 eetjes. Nou ja dat moest dan maar, het stadion lag immers ver buiten de stad en ik was op vakantie. Daar aangekomen een rondje om het stadion gelopen en foto’s gemaakt. Ook al heb ik veel ervaring met groundhopping, dit stadion was echt een onneembare vesting met hekken van 4 meter hoog en geen mogelijkheid om binnen te komen. Een museum of een rondleiding was er niet en daarnaast stond de taxichauffeur al ruim een kwartier met ronkende motor op me te wachten. Om te voorkomen zonder vervoer terug naar de stad te moeten ben ik maar teruggerden. Had graag binnen gekeken want van buitenaf zag het er indrukwekkend uit. 40 euro lichter, maar een stadion en verschillende foto’s rijker kwam ik terug in de stad. “Lekker gewinkeld schat?”