Cork – Mail van Rob waar we vrolijk van worden! Het leven is soms niet zo moeilijk als sommigen je doen geloven. Je moet er wel zelf wat van maken:
Sinds de oprichting in 2003 puilt de prijzenkast van Hoeven 3, voetballers in de marge, nu niet bepaald uit. 0x kampioen, 1x kwartfinale beker en 1x winnaar van de prestigieuze DonerCup te Chaam.
Dat zou dit jaar niet anders zijn, ware het niet dat de organisatie besloten had ook eens tegen een bal aan te trappen, gefronst werd er aan alle kanten. De locatie deed sommige echter wel likkebaarden; Cork (3x Liverpool kan niet tippen aan Cork in al zijn facetten, denk hierbij aan pubs, nachtclubs, vrouwen en gastvrijheid).
Er zou dus een heuse Friendly gespeeld worden, veelvuldig mailcontact leverde de volgende affiche op; Pearse Celtic – Hoeven 3. We zouden tot aan de aftrap niet weten hoe het krachtsverschil zou zijn, maar ach who cares. Zij hadden er net zoveel zin in als dat wij hadden, al hadden we wel te kampen met een zware kater van de dag/nacht ervoor. Na een zwaar begin en een 1-0 achterstand gingen we zowaar met 1-2 rusten. Het krachtsverschil werd in de 2e helft echter wel duidelijk en we zouden met 6-3 eindigen, maar daarmee was de koek niet op, sterker nog, het zou de aanzet zijn tot een onvergetelijke zaterdag. Onze keeper, goed voor een paar fraaie reddingen waardoor het geen dubbele cijfers werd, ontving van de voorzitter van Pearse Celtic een heuse man of the match-award.
Vooraf was ook besproken dat we gezamenlijk, in een afgehuurd zaaltje in het centrum, Ierland – Bosnie gingen kijken. De pints vlogen over de tafels en in de rust van die wedstrijd werden we compleet verrast met broodjes, sausages en soep. Na die pot werd hun speler van het jaar bekend gemaakt en kregen ze allemaal nog een medaille (ze waren immers gepromoveerd naar de Premier League in hun district). Toen er speciaal voor ons ook nog een laptop geregeld werd (Nederland – Bulgarije konden we zo ook mooi kijken) was het hek van de dam. Een haperende internetverbinding, slechte illegale livestreams en een zatter wordende zaal zorgde ervoor dat we de oefeninterland lieten voor wat het was en we muziek gingen draaien, danwel zelf gingen zingen (lees; lallen). Een vriendschap was geboren. Er kon maar 1 nummer afgesloten worden.