Antwerp – We kregen een mailtje van Mike. Vaste gouden tipgever. Lees mee:
“Maar hou toch allemaal eens op met dat ge-you-never-walk-alone. Dit is het clublied van Liverpool. Heb een gezonde aversie tegen die club, maar het is wel hun lied. Als je toch wat gaat zingen, zing je eigen clublied. Waarom niet (in Feyenoords geval, met de herdenking aan overleden kameraden), gewoon “Hand in hand”? Prima clublied, niks mis mee?! Twente (notabene een grote rivaal van Feyenoord) zingt ook altijd YNWA. Hoezo eigen identiteit?!!? Geldt ook voor dat eeuwige No One Likes Us We Don’t Care! Dat is van Milwall, punt! Bedenk zelf toch eens wat, dit is zo makkelijk! Neem een voorbeeld aan bijvoorbeeld Sevilla. Kijk hierrrr.”
We begrijpen zijn standpunt. En zijn het er gedeeltelijk mee eens. Maar wanneer je YNWA op de juiste momenten zingt verbleekt en overstijgt het alle andere liederen. YNWA is veel meer dan een lied. Check bovenstaand filmpje van Royal Antwerp FC. Kijk ernaar met de wetenschap dat RAFC 130(!!!) jaar oud is. En dat de financiële situatie op dit moment zo ernstig dat iedere week de laatste kan zijn. Op zulke momenten, waarbij de dood om de hoek kijkt, is er geen krachtiger lied dan YNWA. kk-hard zingen voor je club. Voor elkaar. Uit de grond van je hart. Met de laatst overgeblevenen. Stand your ground tot het bittere einde. In de hoop dat ooit de zon weer gaat schijnen in De Bosuil. Wij zingen hier uit volle borst mee. Godverdomme RAFC, kop omhoog en beuken!!!