Senegal – Damnnnnn… we krijgen steeds professionelere fotoreportages hierzo. Hierbij een geweldig voetbalcultuurverhaal uit Senegal. Met foto’s! Een hele dikke big up naar Broer.
Niet dat t bovenaan mijn lijstje stond van landen waar ik op vakantie heen wilde…maar als je voor je werk er naar toegestuurd word waarom niet? Een arm land, maar waar overal gevoetbald word op zandveldjes met simpele goals. The beautiful game.
Niet alleen in en rond de hoofdstad Dakar maar met name in de kleinere steden op het platteland. Bijvoorbeeld in Mbour. Hier mag je ’s avonds wanneer het wat minder warm is op het ‘hoofdveld’ spelen als je een bepaalde leeftijd of postuur hebt, voor de kinderen is er de ochtend en de zelf gemaakte veldjes op de (zand)straten, tussen de huizen in.
Iedere avond word er geoefend tussen 2 teams uit de wijk ‘Cartier’ als voorbereiding op het jaarlijkse toernooi waarbij 35 teams uit de stad het tegen elkaar opnemen voor de eeuwige roem en glorie. Wij waren in gesprek geraakt met wat locals en toen ik zei dat ik graag een balletje mee wilde trappen was een van hen zo aardig om z’n basisplaats aan mij af te staan. Engels spreken deden ze niet en mijn Frans is dramatisch, maar bij voetbal maakt dat allemaal niet uit. Na 20 minuten gewacht te hebben op de ‘jongen met de bal’ (die uiteraard de koning is) konden we dan beginnen. De scheidsrechter -met 2 sprite blikjes die hij tegen elkaar aanklapte als fluitje- moest het spel af en toe stil leggen voor overstekende geiten, paard en wagen of een man met een zak eten op z’n hoofd…
Alles was hoe dan ook 100% Footballculture! Ik heb genoten.
M.